Adoracja Krzyża w Wielki Piątek

Antyfona Ecce Lignum Crucis wykonywana podczas uroczystego obrzędu odsłaniania Krzyża, w czasie Liturgii ku czci Męki Pańskiej w Wielki Piątek:

Ecce Lignum Crucis

Prezbiter: Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata.

Chór (zgromadzenie): Pójdźmy z pokłonem /dosłownie: Przybądźcie, uwielbiajmy/.

Prezbiter (jeśli nie ma wystarczających zdolności wokalnych) może wykonać tylko pierwszą część wersetu: Ecce lignum Crucis. Ciąg dalszy wersetu może wykonać inny prezbiter, diakon lub kantor. Jest rzeczą niezwykle ważną, żeby prezbiter przewodniczący Liturgii „nie zlecał” osłonięcia Krzyża komuś innemu – to do celebransa należy ta wyjątkowa czynność liturgiczna!

Zgodnie z zaleceniem zawartym w Missale Romanum i innych dokumentach Kościoła, jest absolutnie zabronione adorowanie więcej niż jednego Krzyża!

Mszał podaje dwie formy odsłonięcia, między którymi można dowolnie wybierać. Pierwsza forma, to uroczyste wniesienie zasłoniętego Krzyża i jego odsłonięcie przed ołtarzem. Druga, to wniesienie Krzyża niezasłoniętego z trzykrotnym zatrzymaniem w drzwiach kościoła, na środku i przed ołtarzem.  Zwracam uwagę, że dobrze jest, głównie ze względów estetycznych, kiedy zasłona Krzyża jest w kolorze liturgicznym dnia, czyli czerwonym (nie jest to żaden wymóg – raczej sugestia).

Najpierw odsłania się lewe ramię Krzyża, następnie prawe, na końcu ukazuje się cały Krzyż. Po antyfonie Ecce lignum… przyklęka się.

Jako pierwszy Krzyż adoruje celebrans, który podchodzi doń w sposób ściśle opisany w Mszale: „Ad adorationem Crucis, primus accedit solus sacerdos celebrans, casula et calceamentis, pro opportunitate, depositis.” /Do adoracji Krzyża pierwszy podchodzi sam prezbiter celebrujący,  zdjąwszy ornat i, w zależności od okoliczności,  obuwie (tłum. autora)/. Po odsłonięciu i umiejscowieniu Krzyża w miejscu, gdzie będzie adorowany, prezbiter udaje się albo do miejsca przewodniczenia, albo (zgodnie z tradycją przedsoborową) do drzwi kościoła, gdzie, przy pomocy usługujących, zdejmuje ornat i obuwie (najlepiej siedząc). Następnie podchodzi uroczyście do Krzyża i oddaje mu cześć poprzez przyklęknięcie i ucałowanie, lub w inny odpowiedni sposób. Po adoracji celebrans udaje się na miejsce przewodniczenia i wkłada obuwie, a potem ornat. W tym czasie do Krzyża podchodzą już procesyjnie wszyscy usługujący posiadający święcenia, inni prezbiterzy uczestniczący w Liturgii, pozostali usługujący i wszyscy zgromadzeni. Jeśli w celebracji bierze udział duża ilość wiernych i podejście wszystkich przed Krzyż zajęłoby zbyt dużo czasu, wówczas Krzyż mogą adorować tylko prezbiterzy, usługujący i przedstawiciele grup tworzących daną wspólnotę. Po zakończeniu adoracji przez przedstawicieli zgromadzenia, celebrans zachęca wszystkich, aby oddali cześć Krzyżowi, bierze go do ręki i unosi, ukazując zgromadzonym. W chwili ciszy, klęcząc, wszyscy adorują. Po zakończeniu Liturgii Krzyż ustawia się w miejscu, gdzie każdy wierny będzie mógł go adorować w sposób indywidualny.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s