Dominica I Adventus

Propozycja doboru pieśni na I Niedzielę Adwentu

Introit – śpiew na wejście:

Introitus (Ps 24, 1-3; Ps 24, 4)

Ad te levavi animam meam : Deus meus, in te confido, non erubescam : neque irrideant me inimici mei : etenim universi, qui te exspectant, non con-fundentur.

Ps. (Ps 24,4) Vias tuas, Domine, demonstra mihi : et semitas tuas edoce me.

Gloria Patri…

Ad te levavi…

Introit - Dominica I Adventus

/Do Ciebie wznoszę moją duszę, Boże mój, Tobie ufam, nie będę zawstydzoy. Niech się nie śmieją ze mnie wrogowie moi, gdyż nie dozna zawodu, kto zdał się na Ciebie. Ps. Daj mi, o Panie, poznać drogi Twoje i ścieżek Twoich mnie naucz. Chwała Ojcu… Do Ciebie wznoszę…/

Przygotowanie darów:

Ludu Boży, Pan wnet przyjdzie

Zaproponowana pieśń przypomina prawdę, którą Kościół szczególnie podkreśla w rozpoczynającym się właśnie okresie liturgicznym: Pan jest blisko! On przyjdzie niebawem, a z Nim Jego zapłata (por. Ap 22, 12). Niech ten śpiew będzie wyrazem naszego radosnego oczekiwania na powrót Chrystusa Pana.

1. Ludu Boży, Pan wnet przyjdzie,

Z niebios świętych wynijdzie.

Zbawienie światu przyniesie,

Karę wieczną z nas zniesie.

Ludu Boży, raduj serce,

Które zmaga się w rozterce:

Pan Chrystus już przychodzi,

Pokój święty nam przynosi!

2. Ludu Boży, Pan wnet przyjdzie,

Z niebios świętych wynijdzie.

Prostuj drogi życia swego,

Prostuj ścieżki dla Niego.

Ludu Boży, raduj serce,

Które zmaga się w rozterce:

Zbawienie wnet ujrzymy,

I głos Pana usłyszymy!

Ludu Bozy, Pan wnet przyjdzie

Komunia:

Witaj najdoskonalsze zdrowie chorujących

Pan prawdziwie obecny w Najświętszym Sakramencie, chce nas uzdrawiać i przemieniać. On karmi nas Swoim Ciałem i poi Swoją Krwią, dając nam nowe życie, życie z Bogiem i w Bogu.

1. Witaj najdoskonalsze zdrowie chorujących,

Witaj jasna światłości w ciemnościach błądzących.

2. Witaj jedyne Ojców Świętych pożądanie,

Witaj miłujących Cię serdeczne kochanie.

3. Zawitaj najśliczniejszy pokarmie Anielski,

Zawitaj duszy wiernej przysmaku niebieski.

4. Mannaś, miód, chleb wyborny, smak wszelkiej słodkości,

Nasycenie zmorzonych głodem bez przykrości.

5.Tyś, którego pokornie pragnie serce moje,

Znając Cię za człowieka, Boga, dobro swoje.

6. Jeżeli w duszy ludzkiej są takie ciemności,

Rozpądź je żywą wiarą przy Twej obecności.

7. We mnie niech nie zostanie nic, co obrażało,

Aby serce me Twoją miłością zagrzało,

8. Napal mile niebieskim ogniem duszę moją,

Niewidomą oświecaj wiarą bytność Twoją.

9. Serca mego mgłę rozbij światłem Twej światłości,

Wypędź zmazę wszelaką, a wybaw z gnuśności.

10. Przychodź, o dobry Jezu, przychodź ukochany,

Oto masz w sercu mojem pokój zgotowany.

11. Miłość, która Cię złotym postrzałem zraniła

I z wysokiego nieba do nas sprowadziła,

12. Niech Cię i teraz zrani, abyś moich złości

Zapomniawszy, wszedł do mnie, o Królu jasności.

13. Zapisz Sobie gospodę miłą w sercu mojem,

Aczem grzesznik, mieszkaniem niech się stanie Twojem.

14. Przytulże mnie do Siebie, Boże litościwy!

A grzechy moje odpuść, Panie miłościwy!

15. O Najłaskawszy Panie, proszę uniżenie,

Przez onę miłość Twoję, która na zbawienie

16. Nasze słabym człowiekiem Ciebie uczyniła,

Do mnie lichego żeby tak Cię wprowadziła.

17. Złączże się wszystek ze mną, Elizeuszu prawy,

Opanuj serce moje, o gościu łaskawy!

18. Nie patrz, ktom jest, bom grzesznik w grzechach ponurzony,

Lecz pomnij, żeś jest dla mnie, Boże, mój wcielony.

19. Miłość zbytnia, która Cię na krzyż wprowadziła,

Ręce i nogi ostrem żelazem przebiła.

20. Ta niech do mnie ręce Twe skłoni miłościwe,

A przytomność Twą świadczą łaski szczodrobliwe.

21. Spiesz się co prędzej, wnijdź do mnie grzesznego,

Daj zażyć towarzystwa z Tobą miłośnego.

22. Jezu! wiernych napoju, pokarmie słodkości,

Serca, języka, zmysłów uciecho, radości!

23. Cóż Cię to za takowa miłość zwyciężyła?

Która żeby człowieka z Bogiem swym złączyła.

24. O taką Cię odwagę, Jezu przyprawiła,

Że Ciało Twe potrawą ludzką uczyniła.

25. Zbawicieli mój drogi! Ty Siebie Samego

Dajesz mile pożywać u stołu Twojego;

26. Dajże to, słodki Jezu, bym z Tobą społecznie

Żył w niebie, zażywając Ciebie Boga wiecznie.

27. Chwała, cześć, sława Bogu w Trójcy jedynemu,

Tu nas wygnańców żywym Chlebem karmiącemu. Amen.

Tekst za  Śpiewnikiem Pelplińskim z 1871 roku.

Melodia za tymże śpiewnikiem:

Witaj najdoskonalsze zdrowie chorujących

Dziękczynienie:

Kolejny raz proponuję zachowanie  Silentium Sacrum – czasu Świętego Milczenia przeznaczonego na osobiste uwielbienie i dziękczynienie. Nie bójmy się “liturgicznej ciszy” i pamiętajmy, że Pan Bóg jest najlepiej słyszalny wtedy, gdy człowiek i jego otoczenie się wyciszają.

Procesja wyjścia/ zakończenie:

Antiphona Mariana – Antyfona Alma Redemptoris Mater do Najświętszej Marii Panny i utwór na organy, lub improwizacja na temat wykonanej antyfony podczas samego wyjścia prezbitera i asysty.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s