XVI. Dominica „per annum”

Propozycje doboru śpiewów na XVI. Niedzielę zwykłą (XVI. Dominica „per annum”)

Śpiew na wejście – tradycyjny Inrtoit:

Introitus (Ps 53, 6-7; Ps 52, 3) Ecce Deus adiuvat me, et Dominus sesceptor est animae meae : averte mala inimicis meis, et in veritate tua disperde illos, protector meus, Domine.

Ps. (Ps 53, 3) Deus, in nomine tuo salvum me fac : et in virtute tua libera me.

Gloria Patri…

Ecce Deus…

Introit XVI. Dominica "per annum"

/Oto Bóg wspomożycielem moim, Pan jest obrońcą mej duszy. Odwróć zagładę na mych nieprzyjaciół, wytrać ich wedle Twych obietnic, obrońco mój Panie. Ps. Boże, ratuj mnie dla chwały Twego Imienia, potęgą Twoją obroń mnie. Chwała Ojcu… Oto Bóg…/

Przygotowanie darów:

Pan mój, Wódz i Pasterz

Choć pieśń ta oparta jest na Psalmie 23, który został przewidziany na dzisiejszą niedzielę jako psalm responsoryjny, warto ją wykonać, choćby ze względu na piękny refren, który uświadamia nam, jak wielkie jest szczęście tych, którzy zaufali Panu i w Nim złożyli swoją nadzieję.

Ref. Pan mój, Wódz i Pasterz mój, O jak szczęśliwy mój los!

1. Gdy mnie Pan jako Pasterz prowadzi

Wszystko mam, czego chcę:

W bujnej trawie mi paść się pozwala,

Na zieloną wiedzie ruń;

Do ożywczej prowadzi krynicy,

Bym spoczął i pokrzepił siły.

Ref. 

2. On mnie wiedzie ścieżkami prostymi,

O mnie troszczy się sam.

Choćby wiódł mnie doliną ponurą,

Nie ogarnie mnie lęk,

Bo nic złego mnie spotkać nie może

Gdy czuwasz, Panie, nade mną.

 Ref. 

3. Twoja laska pasterska mnie broni,

Idę ufny w Twą moc.

Ty zastawiasz mi ucztę wspaniałą,

Że zazdrości mi wróg.

Wonnościami namaszczasz mi skronie,

A kielich mój przeobfity.

Ref. 

4. Za mną w ślad pójdzie wdzięczna życzliwość

Po sam kres moich dni,

W domu Pana mieć będę mieszkanie,

Nie ogarnie mnie lęk,

Bo nic złego mnie spotkać nie może

Na zawsze przy Nim zostanę.

Ref. 

Komunia:

Jeden chleb

W dzisiejszej Liturgii Słowa usłyszeliśmy, że Pan jest Dobrym Pasterzem. Jedna ze zwrotek zaproponowanej pieśni przypomina tę piękną prawdę o wielkiej trosce Boga o owce Jego owczarni.

1. Jeden chleb, co zmienia się w Chrystusa Ciało,

z wielu ziaren pszenicznych się rodzi.

Jedno wino, co się Krwią Chrystusa stało,

z soku wielu winnych gron pochodzi.

Ref. Jak ten chleb, co złączył złote ziarna,

tak niech miłość złączy nas ofiarna.

Jak ten kielich łączy kropel wiele,

tak nas, Chryste, w swoim złącz Kościele.

2. O Pasterzu, zgromadź w jednej swej owczarni,

zabłąkane owce, które giną.

W jeden Kościół zbierz na nowo i przygarnij,

byśmy jedną stali się rodziną.

Ref. Jak ten chleb, co złączył złote ziarna,

tak niech miłość złączy nas ofiarna.

Jak ten kielich łączy kropel wiele,

tak nas, Chryste, w swoim złącz Kościele.

3. Na ramiona swoje weź, o Panie,

tych, co sami wrócić już nie mogą!

Niechaj zjednoczenia cud się stanie,

prowadź nas ku niebu wspólną drogą.

Ref. Jak ten chleb, co złączył złote ziarna,

tak niech miłość złączy nas ofiarna.

Jak ten kielich łączy kropel wiele,

tak nas, Chryste, w swoim złącz Kościele.

Nuty do powyższej pieśni znajdują się tutaj.

Dziękczynienie:

W naszych kościołach jest zbyt głośno, a Pan mówi w ciszy. Proponuję bezwzględne zachowanie Silentium Sacrum – czasu Świętego Milczenia przeznaczonego na osobiste uwielbienie i dziękczynienie.

Zakończenie/procesja wyjścia:

Antiphona Mariana – Antyfona Salve Regina lub Sub Tuum preasidium do Najświętszej Marii Panny i utwór na organy, lub improwizacja na temat wykonanej antyfony podczas samego wyjścia prezbitera i asysty.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s